Το Μέγαρο Μαξίμου επαναφέρει τον όρο «υπεύθυνος πατριωτισμός» ως κεντρική περιγραφή της γραμμής στα ελληνοτουρκικά, μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα. Στο κυβερνητικό επιτελείο η επιλογή παρουσιάζεται ως διπλή στόχευση. Να κρατηθεί χαμηλά ο κίνδυνος έντασης στο πεδίο και να παραμείνουν σταθερές οι εθνικές θέσεις, χωρίς υψηλούς τόνους για εσωτερική κατανάλωση.
Τι σημαίνει στην πράξη
Στην κυβερνητική ανάγνωση, ο «υπεύθυνος πατριωτισμός» δεν είναι σύνθημα αλλά μέθοδος. Περιλαμβάνει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας ώστε να αποφεύγονται επεισόδια, προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο, και καθαρές γραμμές για το τι συζητείται και τι δεν μπαίνει στο τραπέζι. Η λογική είναι να υπάρχουν χαμηλές προσδοκίες στα δύσκολα θέματα, αλλά υψηλή ετοιμότητα σε αποτροπή και διπλωματία.
Η επαναφορά του όρου λειτουργεί, σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, ως πολιτικό «κλείδωμα» της αφήγησης. Η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι τα «ήρεμα νερά» δεν σημαίνουν αποδοχή τετελεσμένων αλλά διαχείριση ρίσκου, ώστε η χώρα να μη σύρεται από κρίση σε κρίση. Το μήνυμα απευθύνεται και σε κοινό που ζητά σκληρότερη ρητορική με την κυβερνητική απάντηση είναι ότι η εξωτερική πολιτική κρίνεται από αποτελέσματα και ασφάλεια, όχι από φράσεις που ανεβάζουν τη θερμοκρασία χωρίς να αλλάζουν το πεδίο.
Η εσωτερική πίεση και οι απαντήσεις
Στο παρασκήνιο καταγράφεται πίεση από τη δεξιά πτέρυγα της παράταξης και δημόσιες παρεμβάσεις που ζητούν πιο αυστηρό στίγμα απέναντι στην Τουρκία. Από την κυβερνητική πλευρά η γραμμή είναι ότι ο πατριωτισμός αποδεικνύεται με σταθερότητα, συμμαχίες και αποτροπή.
Η θεσμική κίνηση στη Βουλή
Η κυβέρνηση επιδιώκει να μεταφέρει τη συζήτηση και σε θεσμικό επίπεδο. Η ενημέρωση της Βουλής για το περιεχόμενο των επαφών στην Άγκυρα λειτουργεί ως μήνυμα διαφάνειας και θεσμικής λογοδοσίας. Ταυτόχρονα περιορίζει τη φημολογία και δίνει πολιτικό βάρος στη θέση ότι ο διάλογος γίνεται με πλαίσιο, όχι με αυτοσχεδιασμό.
Ο «υπεύθυνος πατριωτισμός» προβάλλεται ως η επιλογή της ψυχραιμίας με ισχύ. Η κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει ότι μπορεί να κρατά ανοικτούς διαύλους και να αποτρέπει κρίσεις, χωρίς να χαλαρώνει στις πάγιες θέσεις. Στο εσωτερικό μέτωπο, επιδιώκει να κλείσει ο κύκλος της αμφισβήτησης με μια γραμμή που να είναι ταυτόχρονα ήπια στον τόνο και καθαρή στο περιεχόμενο.