Στο Μέγαρο Μαξίμου έχει διαμορφωθεί μία σταθερή πλέον εκτίμηση για τον τρόπο με τον οποίο κινείται η αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση και προσωπικά απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κυβερνητικά στελέχη περιγράφουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο πολιτικής πίεσης, το οποίο, όπως λένε, στηρίζεται στην υπερπροβολή ενός ζητήματος κάθε φορά, με τρόπο που να μονοπωλεί τη δημόσια συζήτηση.
Σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, όταν η αντιπολίτευση διαπιστώνει ότι δεν κερδίζει πόντους στο πεδίο της οικονομίας, της σταθερότητας, της εξωτερικής πολιτικής ή της συνολικής διακυβέρνησης, επιλέγει να μεταφέρει το βάρος της σύγκρουσης σε υποθέσεις με υψηλό πολιτικό και κοινωνικό φορτίο. Εκεί, όπως πιστεύουν στο Μαξίμου, αναζητείται ένας διαρκής μηχανισμός φθοράς.
Ένα θέμα στο επίκεντρο μέχρι να καλύψει τα πάντα
Κατά την κυβερνητική εκτίμηση, η μέθοδος είναι συγκεκριμένη. Επιλέγεται μια υπόθεση που προκαλεί έντονη δημόσια αντίδραση και στη συνέχεια οργανώνεται πάνω της μια μονοθεματική πίεση. Ο στόχος, όπως τον περιγράφουν κυβερνητικά στελέχη, είναι κάθε εμφάνιση υπουργού, κάθε δημόσια παρέμβαση και κάθε πολιτική συζήτηση να περιστρέφεται γύρω από το ίδιο θέμα. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να εξαφανιστεί από το κάδρο κάθε άλλη ατζέντα.
Στην ίδια λογική εντάσσουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο την επιμονή σε υποθέσεις όπως τα Τέμπη ή οι υποκλοπές. Η κυβερνητική θέση είναι ότι πρόκειται για σοβαρά ζητήματα, τα οποία όμως, κατά την άποψή της, η αντιπολίτευση μετατρέπει σε διαρκές εργαλείο πολιτικής πίεσης, επιδιώκοντας να κρατά την κυβέρνηση εγκλωβισμένη σε μια ατέλειωτη απολογία.
Η βασική κατηγορία
Στο Μαξίμου θεωρούν ότι η αντιπολίτευση ακολουθεί αυτή την τακτική επειδή δεν διαθέτει συνεκτική και πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Με απλά λόγια, η κυβέρνηση εκτιμά ότι οι πολιτικοί της αντίπαλοι δυσκολεύονται να αντιπαρατεθούν με όρους προγράμματος και συνολικού σχεδίου για τη χώρα. Για αυτό, όπως λένε, επενδύουν στην ένταση, στην καταγγελία και στη διατήρηση ενός κλίματος συνεχούς πολιτικής φόρτισης.
Αυτή ακριβώς η γραμμή εξηγεί και γιατί η κυβέρνηση επιμένει τόσο έντονα στη μεγάλη εικόνα. Οικονομία, καθημερινότητα, διεθνής θέση της χώρας, διαχείριση κρίσεων, σταθερότητα. Στο κυβερνητικό επιτελείο εκτιμούν ότι εκεί παραμένει το βασικό πεδίο στο οποίο θα κριθεί τελικά η κυβέρνηση.
Το βλέμμα στο 2027
Η διαρκής επανάληψη ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους είναι μέρος της ίδιας στρατηγικής. Η κυβέρνηση επιχειρεί να εκπέμψει ότι δεν πρόκειται να σύρεται εσαεί πίσω από την επικαιρότητα ενός μόνο ζητήματος και ότι η τελική κρίση θα γίνει πάνω στη συνολική πορεία της χώρας μέχρι την κάλπη.
Ιδιαίτερη θέση σε αυτή την κυβερνητική ανάλυση έχει το ΠΑΣΟΚ. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρούν ότι η Χαριλάου Τρικούπη επιλέγει να πιέσει τη Νέα Δημοκρατία κυρίως μέσα από υποθέσεις θεσμικού και ηθικού φορτίου, χωρίς να έχει δώσει ακόμη μια καθαρή και πλήρη απάντηση για το πώς θα κυβερνούσε και με ποιο πολιτικό σχέδιο. Η κριτική αυτή είναι μέρος της προσπάθειας του Μαξίμου να εμφανίσει το ΠΑΣΟΚ ως δύναμη καταγγελίας και όχι ως πειστική εναλλακτική λύση εξουσίας.