Το σύνθημα με το οποίο εξελέγη το 1992 ο Μπιλ Κλίντον (η Χίλαρυ δηλαδή, η οποία και κυβέρνησε τις ΗΠΑ για 20 από τα επόμενα 32 έτη) ήταν λιτό, σαφές και εύληπτο:
“Είναι η οικονομία, ηλίθιε”!
Η οποία οικονομία, παρεάκι με την κρίση της, συνοψιζόταν στην εξής απλή φράση του μέγιστου δημοσιογράφου Χάντερ Τόμπσον:
“Ο Τζορτζ Μπους θα μείνει στην ιστορία ως ο πρόεδρος που δολοφόνησε τη φτηνή βενζίνα στην Αμερική”!
Καθότι την παρέλαβε στα 90 σεντς το γαλόνι το 1989 ως νεοεκλεγείς πρόεδρος και την έφτασε στην τελευταία χρονιά της θητείας τους, το 1991, στο 1 δολλάριο και 15 σεντς. Αυτό μας κάνει αύξηση γύρω στο 30% εντός μίας τετραετίας, στη χώρα όπου η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών εξαρτάται για τις μετακινήσεις της μόνο από τα ιδιωτικής χρήσεως αυτοκίνητα. Δεν γίνεται αλλιώς, γιατί αν εξαιρέσεις κάποιες μεγαλουπόλεις οι δημόσιες συγκοινωνίες στις ΗΠΑ είναι από υποτυπώδεις έως ανύπαρκτες. Σκεφτείτε ότι προ ημερών ανακοινώθηκε πανηγυρικά ότι οσονούπω ολοκληρώνεται η σιδηροδρομική σύνδεση του Λος Άντζελες με το αεροδρόμιο της πόλης (LAX, για τους φίλους) και θα με καταλάβετε. Γελάει ο Ταχιάος, τώρα…
Μπατ, λετς γκόου μπακ το δι εκόνομι. Αυτά με τη διόγκωση του χρέους και τους ρυθμούς ανάπτυξης και τα Μπαϊντενόμικς τ’ ακούμε βερεσέ τόσο ο υπογράφων όσο και τα αμερικανάκια. Παραμύθες είναι, πιούρ μπούλσιτινγκ που λένε και στην από εκεί ακτή του Ατλαντικού, να παίζουν ο Κρούγκμαν κι ο Στίγκλιτς και να γελάει (κρυφά όμως…) ο Βαρουφάκης. Αυτό που μετράει πολύ περισσότερο, είναι τι μένει στην πορτοφόλα στο τέλος του μήνα. Και αυτό που έμενε επί Τζο και Κάμαλα, πραγματικά τους σόκαρε τους ψηφοφόρους. Μιλάμε τώρα τουλάχιστον 600 δολάρια το μήνα μείον για ένα μικρομεσαίο νοικοκυριό, λόγω κυρίως του πληθωρισμού στα τρόφιμα. Νταξ, μπαίνουν διπλά λεφτά στο αμερικάνικο μικρομεσαίο νοικοκυριό, σε σχέση με το ελληνικό αντίστοιχο, αλλά και πάλι η “αιμορραγία” ήταν μεγάλη. Και κάπως έτσι θυμήθηκα τον θείο μου τον Νικ, που τον είχα ρωτήσει τι σόι άνθρωποι είναι οι Αμερικάνοι και μου απάντησε ευθαρσώς:
“Οι καλύτεροι άνθρωποι στον κόσμο, αρκεί να μην μπουν στη μέση λεφτά”.
Πράγμα που το επιβεβαίωσα κι εγώ από κοντά, στα διάφορα ταξίδια μου ανά το Στέητς. Όχι, όχι στο Μανχάταν που πάει όλη η επιφανής Ελλάδα, λίγο παραέξω, εκεί που μετράνε και το πεντοδόλαρο. Γι’ αυτό και στις 26 Αυγούστου, υπέγραψα εδώ στο Newpost άρθρο υπό τον προφητικό τίτλο:
“H Κάμαλα μπορεί; Στα χωριά θα παιχτεί”!
Ε παίχτηκε, γιατί εξακολουθεί να ισχύει στις ΗΠΑ το σύστημα “ένας άνθρωπος ίσον μία ψήφος”. Αγωνίστηκαν γενιές και γενιές για να κατοχυρωθεί, Δημοκρατία το λένε, είτε το γουστάρετε είτε δεν το γουστάρετε. Σας αρέσει δεν σας αρέσει ψηφίζουν και οι “ελεεινοί”, όπως θα τους χαρακτήριζε η Χίλαρυ, δεν ψηφίζουν μόνο οι “άριστοι”. Αφού, λοιπόν, οι “ελεεινοί” απαγορεύεται να στραφούν προς τα αριστερά, γιατί οι αριστεροί είναι κονσερβοκουτάδες, άπλυτοι, αγραμματοι, οπαδοί του ολοκληρωτισμού, αχρείοι, κοντόφθαλμοι, προδότες της πατρίδας και βάλε και πάρε και δώσε, θα στραφούν προς την άκρα δεξιά για να βρουν λύσεις στα οικονομικά αδιέξοδά τους. Δεν είναι ανώτερα μαθηματικά, είναι το ριάλιτυ του εικοστού πρώτου αιώνα, όπου η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά τη φάρσα δεν την βλέπω…
Υ.Γ.: Ένα τελευταίο, σπέσιαλ αφιερωμένο στον διευθυντή μας Νίκο Παναγιωτόπουλο, που ακούει “δημοσκόπος” κι ανοίγει η καρδούλα του.
Ως την τελευταία στιγμή βγαίνανε παναμερικανικές δημοσκοπήσεις και δίνανε πάνω κάτω ισοπαλία ανάμεσα στην Κάμαλα και στον Ντόναλντ. Όλες οι μετρήσεις, όλων των εταιρειών, αρραγές το μέτωπο, μπετόν σε λέω.
Για να σκάσει μύτη ο καουμπόης Νέητ Σίλβερ, το τζίνι που έσπασε τα μονοπώλια των γκαλιπιτζήδων, και να αναρωτηθεί:
“Για μισό λεπτό, ρε παιδιά. Είστε διαφορετικές επιχειρήσεις, μετράτε διαφορετικά κοινά, με διαφορετικές μεθοδολογίες κι όμως σας προκύπτουν τα ίδια αποτελέσματα. Μήπως κάτι δεν πάει καλά εδώ;”
Για την ιστορία και για να δείτε πόσο “κάτι δεν πήγαινε καλά”:
Η Χίλαρυ έχασε την προεδρία, αλλά είχε γύρω στα 3 εκατομμύρια περισσότερα “κουκιά” από τον Τραμπ ανά τις ΗΠΑ.
Ο Μπάιντεν κέρδισε την προεδρία και είχε γύρω στα 7 εκατομμύρια περισσότερα “κουκιά” από τον Τραμπ ανά τις ΗΠΑ.
Τώρα ο Τραμπ κέρδισε την προεδρία και έχει 6 εκατομμύρια περισσότερα “κουκιά” από την Κάμαλα ανά τις ΗΠΑ.
Αντίο και στο άργκιουμεντ για το “απαρχαιωμένο εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ”…
The post Τι έγινε στην Αμερική; Μισό λεπτό, να σας τα εξηγήσει ο ρεπόρτερ Ξανθάκης! appeared first on Newpost.gr.