Ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, θα μεταβεί το Σάββατο στη Λιβύη και συγκεκριμένα τη Βεγγάζη, όπου θα συναντηθεί με τον επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, Στρατάρχη Khalifa Haftar.
Ο Υπουργός Εξωτερικών θα παραστεί, επίσης, στα εγκαίνια του νέου κτηρίου του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Βεγγάζη. Την Τετάρτη , ο Υπουργός Εξωτερικών θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Τρίπολη, όπου θα έχει συναντήσεις με Λίβυους αξιωματούχους.
Η τελευταία συνάντηση
Σύμφωνα με τη δημόσια δήλωση του ίδιου του Γιώργου Γεραπετρίτη μετά τη συνάντηση στη Βεγγάζη, στο τραπέζι μπήκαν τρία βασικά θέματα, το μεταναστευτικό, οι θαλάσσιες ζώνες και η διμερής συνεργασία Ελλάδας και Λιβύης. Ο ίδιος μίλησε επίσης για κοινή προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και για ανάγκη η Μεσόγειος να παραμείνει χώρος ειρήνης και ευημερίας.
Από τα ρεπορτάζ της εποχής προκύπτει ότι η ελληνική πλευρά πήγε στη συνάντηση με δύο άμεσα ζητούμενα. Πρώτον, να υπάρξει συνεργασία για τον περιορισμό των αυξημένων μεταναστευτικών ροών από την ανατολική Λιβύη προς Κρήτη και Γαύδο. Δεύτερον, να ανοίξει συζήτηση για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις, σε φόντο έντασης γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Υπήρξε και οικονομική διάσταση. Μετά το τετ α τετ με τον Χαφτάρ, ο Γεραπετρίτης συναντήθηκε και με τον Μπελκασίμ Χαφτάρ, όπου συζητήθηκαν θέματα επενδύσεων, ανασυγκρότησης και ανοικοδόμησης, με αναφορές και σε πιθανή συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων.
Άρα, πολιτικά, η συζήτηση είχε τρεις πυλώνες. Ασφάλεια συνόρων, θαλάσσια διπλωματία, επανεκκίνηση πρακτικής συνεργασίας με την ανατολική Λιβύη.
Τα ανοιχτά θέματα με τη Λιβύη
1. Οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ
Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα. Η Αθήνα έχει καλέσει την Τρίπολη σε συνομιλίες για οριοθέτηση και το 2025 άνοιξε ξανά ο δίαυλος, όμως λύση δεν υπάρχει ακόμη. Οι επαφές προχώρησαν σε τεχνικό επίπεδο, αλλά η διαπραγμάτευση παραμένει ανοιχτή.
2. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019
Για την Ελλάδα αυτό παραμένει το βασικό αγκάθι. Η Αθήνα το θεωρεί χωρίς νομική βάση και αντίθετο προς το διεθνές δίκαιο, ενώ από λιβυκής πλευράς εξακολουθεί να επηρεάζει τις θέσεις για τις θαλάσσιες ζώνες και να βαραίνει κάθε συζήτηση με Αθήνα, είτε με την Τρίπολη είτε με την ανατολική πλευρά.
3. Τα οικόπεδα νοτίως της Κρήτης και οι έρευνες υδρογονανθράκων
Η Λιβύη αντέδρασε επίσημα στην ελληνική προκήρυξη για έρευνες νοτίως της Κρήτης, υποστηρίζοντας ότι ορισμένα blocks παραβιάζουν δικές της θαλάσσιες ζώνες. Το θέμα αναζωπυρώθηκε ξανά με την ελληνική ενεργειακή κινητικότητα και το ενδιαφέρον της Chevron, άρα πρόκειται για ανοιχτή εστία έντασης.
4. Το μεταναστευτικό μέτωπο από τη Λιβύη προς Κρήτη και Γαύδο
Η αύξηση των ροών έφερε το ζήτημα στην κορυφή της ατζέντας. Η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε αποστολή πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού έξω από τα χωρικά ύδατα της Λιβύης και η Αθήνα επιδίωξε πιο στενή συνεργασία με τις λιβυκές αρχές. Στο ίδιο πλαίσιο εντάχθηκε και η εκπαίδευση Λίβυων λιμενικών στην Κρήτη.