Ένα ηχηρό μήνυμα για την ουσία της ασφάλειας και τη στενή της σχέση με τη δημοκρατική ελευθερία έστειλε ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος, μιλώντας στο Προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στην Αλεξανδρούπολη. Με την ιδιότητα του Προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής του 16ου Συνεδρίου του κόμματος, έθεσε το ιδεολογικό πλαίσιο της συζήτησης, ξεκαθαρίζοντας πως «η ασφαλής Ελλάδα δεν είναι ένα σύνθημα στον τοίχο, αλλά προϋπόθεση ελευθερίας».
Το μεταναστευτικό, η ιστορική μνήμη και το Διεθνές Δίκαιο
Αναφερόμενος στο μεταναστευτικό, το οποίο χαρακτήρισε ως το πιο σύνθετο ζήτημα της προσυνεδριακής συζήτησης, ο κ. Ρουσόπουλος έκανε μια ιστορική αναδρομή. Υπενθύμισε πως πριν από έναν αιώνα, η αστυνομία της Νέας Υόρκης χαρακτήριζε «εγκληματίες» τους Έλληνες, τους Ιταλούς και τους Ιρλανδούς μετανάστες, ζητώντας την απέλασή τους, για να καταδείξει «πόσο εύκολα γενικεύσεις και φόβος οδηγούν σε αδικία».
Στο σήμερα, όπως τόνισε, η χώρα αντιμετωπίζει αδίστακτα κυκλώματα που εμπορεύονται ανθρώπινες ζωές προσπαθώντας να παραβιάσουν τα σύνορα. Παράλληλα, απάντησε με σαφήνεια στις καταγγελίες περί παραβίασης κανόνων του Διεθνούς Δικαίου: «Εμείς οφείλουμε —και το κάνουμε— να τις ελέγχουμε. Κι ας επιλέγουν άλλοι να τις εργαλειοποιούν. Ένα κράτος δικαίου ενισχύεται από τον θεσμικό έλεγχο».
Τα ασυνόδευτα ανήλικα και η σιωπή της Ευρώπης
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στην πρωτοβουλία της κυβέρνησης το 2019 για τα 5.000 ασυνόδευτα παιδιά-μετανάστες. Ο κ. Ρουσόπουλος υπενθύμισε την πρόταση του Πρωθυπουργού να προσφέρει η Ελλάδα στέγη και μέλλον στα μισά από αυτά, ζητώντας από τις ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν το δικό τους μερίδιο.
Περιγράφοντας την προσωπική του εμπειρία ως μέλος της Επιτροπής Μετανάστευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Σε μια συνεδρίαση στο Παρίσι, έθεσα το ζήτημα στους εκπροσώπους των υπολοίπων 45 χωρών. Δυστυχώς στην αίθουσα επικράτησε σιωπή».
Το παράδειγμα του Αντετοκούνμπο και η εσωτερική ασφάλεια
Κατακρίνοντας την ευρωπαϊκή υποκρισία, σημείωσε πως η αλληλεγγύη δεν μπορεί να μένει στα χαρτιά, ούτε να περιορίζεται σε πανηγυρισμούς για μεμονωμένες περιπτώσεις επιτυχίας, φέρνοντας ως παράδειγμα τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. «Είναι ένα παιδί μεταναστών που ζητούσε μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία που του την έδωσε η Ελλάδα. Φανταστείτε μια κοινωνία που θα είχε κλείσει την πόρτα σε εκείνη την οικογένεια. Δεν θα ήταν κατ’ ανάγκην πιο ασφαλής. Απλώς θα είχε χάσει μια ευκαιρία να δείξει τι σημαίνει ανθρωπιά, δικαιοσύνη και προοπτική», υπογράμμισε. Αυτή η πολιτική, εξήγησε, δεν σημαίνει αλόγιστη μετανάστευση, αλλά πολιτική με κανόνες και ευρωπαϊκή συνεργασία.
Τέλος, ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής διεύρυνε την έννοια της ασφάλειας, τονίζοντας ότι αυτή δεν σταματά στα εθνικά σύνορα, αλλά κρίνεται μέσα στις γειτονιές. Έκανε ειδική αναφορά στην προστασία των γυναικών από τη βία ως ζήτημα αξιοπρέπειας, στα τροχαία δυστυχήματα, καθώς και στην Πολιτική Προστασία που απαιτεί διαρκή παρουσία.
Κλείνοντας, έστειλε ένα καθαρό μήνυμα: «Η ασφάλεια δεν είναι σκληρότητα. Είναι σοβαρότητα. Είναι ευθύνη. Είναι η δύναμη μιας δημοκρατίας που προστατεύει χωρίς να φοβάται και στέκεται όρθια χωρίς να χάνει την ψυχή της».