Δικαίωση της ελληνικής στρατηγικής και προσωπικά του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια συνιστά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Reuters, σύμφωνα με το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει πλέον ανοιχτά τη δημιουργία δεύτερου προγράμματος δανείων SAFE για αμυντικά έργα, μετά τη συντριπτική υπερκάλυψη του πρώτου.
Όπως μετέδωσε το διεθνές πρακτορείο, το αρχικό πρόγραμμα SAFE ύψους 150 δισ. ευρώ υπερκαλύφθηκε, με αιτήματα που έφτασαν τα 190 δισ. ευρώ, γεγονός που οδηγεί κράτη-μέλη να ζητούν νέο γύρο χρηματοδότησης. Τη δυναμική αυτή επιβεβαίωσε δημοσίως και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη στοχευμένη εσωτερική κριτική που ασκήθηκε στην Αθήνα, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή – στο πλαίσιο τυπικής και πάγιας διαδικασίας αξιολόγησης – ζήτησε με επιστολή της την επανυποβολή του ελληνικού φακέλου.
Το ελληνικό σχέδιο δεν ήταν πρόχειρο ούτε ανεπαρκές. Αντιθέτως, περιλάμβανε 22 συγκεκριμένα προγράμματα αμυντικών εξοπλισμών, με συνολικό προϋπολογισμό 2,819 δισ. ευρώ, απολύτως τεκμηριωμένα και ενταγμένα σε ένα συγκροτημένο εθνικό πλάνο ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος.
Η απαίτηση της Κομισιόν για συμπληρωματικά στοιχεία ή αναδιατύπωση δεν συνιστά απόρριψη, αλλά διαπραγμάτευση. Και στη διαπραγμάτευση, όποιος δεν διεκδικεί το μέγιστο, απλώς αυτοαποκλείεται.
Το ίδιο ακριβώς έπραξαν – όπως αποδεικνύεται σήμερα – και άλλα κράτη-μέλη. Αν η Ελλάδα δεν είχε κινηθεί με αξιώσεις, τώρα που ανοίγει συζήτηση για δεύτερο SAFE, οι ίδιοι κύκλοι θα κατηγορούσαν τον Υπουργό Άμυνας ότι δεν διεκδίκησε ευρωπαϊκούς πόρους.
Η πολιτική ουσία είναι αμείλικτη:
Η Ελλάδα, λόγω γεωγραφίας, λόγω ρόλου και λόγω της μόνιμης απειλής από μια αναθεωρητική και προκλητική Τουρκία, έχει αυξημένες ανάγκες άμυνας. Δεν φυλάσσει μόνο τα εθνικά της σύνορα, αλλά και τα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέναντι σε πολυπαραγονικές απειλές: γεωπολιτικές, στρατιωτικές, υβριδικές.
Όσοι στο εσωτερικό, με σκοπιμότητα ή άγνοια, επιχείρησαν να εμφανίσουν τη διαπραγματευτική τακτική της Ελλάδας ως «αποτυχία», υπονόμευσαν αντικειμενικά τα εθνικά συμφέροντα.
Η Ευρώπη πλήρωσε ακριβά το τίμημα του αιφνιδιασμού στην Ουκρανία. Δεν έχει κανένα περιθώριο να «πιαστεί στον ύπνο» και στα ανατολικά σύνορα.
Το μήνυμα προς τις Βρυξέλλες πρέπει να είναι καθαρό και ενιαίο:
Η ασφάλεια της Ελλάδας είναι ασφάλεια της Ευρώπης. Και η διεκδίκηση πόρων για την άμυνα δεν είναι επικοινωνιακό παιχνίδι, αλλά εθνική υποχρέωση.
Το Reuters απλώς κατέγραψε αυτό που κάποιοι στην Αθήνα αρνήθηκαν να δουν.