Με αφορμή όλες τις προσφορές / πλειοδοσίες της αντιπολίτευσης σε σχέση με την ανακατανομή του πλούτου πρέπει να παραδεχθώ ότι σε κάποια ζητήματα, εκτός του ότι είναι ιδιαίτερα γαλαντόμοι, έχουν και κάποιο δίκιο.
Για παράδειγμα οι αμοιβές γιατρών, εκπαιδευτικών και κάποιων άλλων ειδικοτήτων πρέπει όντως να αναβαθμιστούν. Πρέπει όμως όλοι να καταλάβουμε ότι εάν αυτές οι αναβαθμίσεις είναι μακριά από την πραγματική παραγωγικότητα της χώρας τότε και άδικες θα είναι ως προς τις υπόλοιπες αμοιβές προκαλώντας κοινωνικές ανισότητες, και αύξηση πληθωρισμού θα προκαλέσουν και μη βιώσιμες θα είναι.
Εκείνο βέβαια το ζήτημα, που εντέχνως όλοι αυτοί ξεχνούν, είναι το πως θα παραχθεί αυτός ο πλούτος που τόσο βιάζονται να τον ανακατανέμουν. Γιατί αν δεν υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς, τουλάχιστον θα διατηρηθεί η υπέρ απόδοση της οικονομίας ή ακόμα και να βελτιωθεί, τότε όλα τα άλλα είναι λόγια του αέρος, που από αυτά έχουμε χορτάσει χρόνια τώρα.
Η υπέρ απόδοση της οικονομίας και ο εξ αυτής πλούτος, μπορεί να πηγάζει απο 2 παράγοντες:
-
Στην μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα, και
-
Στην μείωση της φοροδιαφυγής
Η αλήθεια είναι ότι και στα 2 αυτά επίπεδα έχουν γίνει αρκετά σωστά βήματα τα τελευταία χρόνια, για αυτό και οι όποιες φοροελαφρύνσεις και αυξήσεις εισοδημάτων έχουν επιτευχθεί είναι από κέρδη και όχι από δανεικά. Η μεγαλύτερη επιτυχία ενός αστικού κράτους είναι η αύξηση φορολογικών εσόδων με παράλληλη μείωση φορολογικών συντελεστών. Νόμος.
Εδώ βέβαια πρέπει να τονίσουμε ότι η υπέρ απόδοση της οικονομίας δεν είναι βέβαιη για τα επόμενα χρόνια, ενώ οι παροχές που προτείνονται είναι μόνιμες και για αυτό πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά και συντηρητικά υπολογισμένες, αλλιώς θα βρούμε τα φαινόμενα της χρεοκοπίας πάλι μπροστά μας.
Και το ερώτημα τίθεται αν οι φιλόδοξοι γαμπροί της εξουσίας μπορούν να εξασφαλίσουν και τα 2 αυτά που προτέρως αναφέραμε, δηλαδή την μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα και την μείωση της φοροδιαφυγής, έχει καλώς. Μένει να τους πιστέψουμε, έστω και με την ανύπαρκτοι αξιοπιστία που έχουν, γιατί μέχρι τώρα αναφέρονται στην οικονομία που έχει αδιέξοδα και σε υποτιθέμενες φοροκαταιγίδες.
Τα δύο σενάρια της επόμενης μέρας
Άρα 2 είναι τα σενάρια επιχειρηματολογίας από την αντιπολίτευση για την επόμενη μέρα:
-
η οικονομία πράγματι υπέρ αποδίδει και θα χρησιμοποιηθούν τα υπέρ έσοδα για καλύτερες παροχές, άρα αποδίδουμε τα εύσημα στην κυβέρνηση για την πορεία της οικονομίας, αλλά εμείς θα κάνουμε καλύτερη αναδιανομή του πλούτου. Οκ.
-
η οικονομία έχει αδιέξοδα που εμείς θα λύσουμε με το μαγικό ραβδί που μονίμως έχουμε, όπου θα φορολογήσουμε και κάποιους πλούσιους παραπάνω για να κάνουμε και τις παροχές που πρέπει.
Το σενάριο #2 είναι αυτό που ισχύει σήμερα. Αν επέλεγαν το σενάριο #1 θα ήταν ένα δελεαστικό σενάριο για την κοινωνία, με αποδοχή και επιβράβευση της πραγματικότητας και συμμετοχή της ελπίδας για το μέλλον. Αλλά θα ήταν σαν να αποδεχόντουσαν ότι η κριτική που έχουν λυσσαλέα κάνει στην κυβέρνηση για αδιέξοδα στην οικονομία θα ήταν τουλάχιστον άστοχη και σίγουρα ευκαιριακή, υστερόβουλη και πρωτίστως απατηλή.
Οπότε το ξεχνάμε, ακριβώς γιατί είναι όμηροι της δικής τους τοξικής ρητορικής, ακριβώς γιατί είναι όμηροι του «όχι σε όλα», ακριβώς ότι έπαθε και ο Αλέξης το 2015. Είχε την ευκαιρία να κλείσει το 2ο μνημόνιο τον Φεβρουάριο του 2015, αποφεύγοντας όλη την περιπέτεια του 2015, αλλά λίγες ώρες νωρίτερα θα το έσκιζε με ένα νόμο και ένα άρθρο και θα βάραγε τα νταούλια για να χορεύουν οι αγορές.
Το σενάριο #2 χρήζει πολλών εξηγήσεων, είναι μόνο για αφελείς και δεν μπαίνω καν στην διαδικασία ούτε να το αποδομήσω. Και είναι αυτό που κατά κόρον χρησιμοποιείται. Η «όχι σε όλα» πρακτική της αντιπολίτευσης είναι προφανέστατα μια αποτυχημένη επιλογή και συνένοχη της κυβερνητικής υπεροχής σε εκλογικά και δημοσκοπικά αποτελέσματα. Αν ήμουν συνωμοσιολόγος θα έλεγα ότι είναι σε συνεννόηση με την κυβέρνηση για παραμονή του πολιτικού συστήματος ως έχει, αλλά δεν είμαι.
Σε πρόσφατη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στον κο. Σρόϊτερ, ο κος Τσίπρας αποδέχθηκε ότι η οικονομία υπέρ αποδίδει για να δικαιολογήσει τις αυξήσεις των αποδοχών που προτείνει. Άρα εμμέσως αποδέχθηκε το γεγονός ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είχε αποτέλεσμα. Αν ήμουν ο κος Σρόϊτερ η επόμενη ερώτηση θα ήταν εάν «τότε θεωρεί την κυβερνητική πολιτική, όσον αφορά την οικονομία, επιτυχημένη».
Αλλά δεν είμαι.
Κώστας Αγγελάκης
aggelakis@pro-visions.eu
www.pro-visions.eu