Σε μια κίνηση που ανοίγει έναν νέο κύκλο συζητήσεων για την αρχιτεκτονική του πολιτικού συστήματος στον απόηχο του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ , ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, κατέθεσε μια σειρά από ρηξικέλευθες προτάσεις. Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρέθηκε το ζήτημα του ασυμβίβαστου μεταξύ της ιδιότητας του υπουργού και του βουλευτή, αλλά και η συμπληρωματική ιδέα για τη μείωση του αριθμού των βουλευτών κάτω από το παραδοσιακό όριο των 300 εδρών.
Ο κ. Μαρινάκης υποστήριξε στην ΕΡΤ ότι η κοινωνία είναι πλέον ώριμη να προχωρήσει σε αλλαγές που θα ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης.
Αναφερόμενος στο ασυμβίβαστο, ο εκπρόσωπος τόνισε ότι ένας υπουργός, ειδικά όταν εκλέγεται σε μεγάλες και απαιτητικές περιφέρειες, είναι πρακτικά αδύνατο να δίνει την ίδια βαρύτητα και στα δύο καθήκοντα. Ωστόσο, έσπευσε να διευκρινίσει ότι η πρόταση αυτή δεν συνδέεται άμεσα με την καταπολέμηση του ρουσφετιού.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι παράνομες παρεμβάσεις αντιμετωπίζονται πλέον μέσω του ψηφιακού κράτους, του ΑΣΕΠ και της Διαύγειας, μεταρρυθμίσεις που έχουν περιορίσει δραστικά τις κακώς εννοούμενες σχέσεις πολίτη και κράτους.
Η πρόταση για λιγότερους βουλευτές
Η πιο ηχηρή παρέμβαση του κ. Μαρινάκη αφορούσε τον αριθμό των εδρών στο Κοινοβούλιο. Όπως εξήγησε, αν εφαρμοστεί το ασυμβίβαστο χωρίς άλλες αλλαγές, ο αριθμός των προσώπων που μετέχουν στο πολιτικό σύστημα θα αυξηθεί. Για να αποφευχθεί αυτό, πρότεινε να εξεταστεί η μείωση των βουλευτών, σημειώνοντας ότι το Σύνταγμα δίνει ήδη το περιθώριο για έναν αριθμό από 200 έως 300 μέλη. Μια τέτοια κίνηση, κατά τον ίδιο, θα μπορούσε να λειτουργήσει εξισορροπητικά, ανταποκρινόμενη στο αίτημα της κοινωνίας για ένα πιο ευέλικτο και λιγότερο δαπανηρό πολιτικό σύστημα.
«Ιερός» ο σταυρός και όχι στη λίστα
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Παύλος Μαρινάκης στην ανάγκη διατήρησης του σταυρού προτίμησης, τον οποίο χαρακτήρισε «ιερό». Εξέφρασε την προσωπική του αντίθεση σε σενάρια που αφορούν το λεγόμενο «γερμανικό μοντέλο» ή την εκλογή βουλευτών μέσω λίστας, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε έναν «επικίνδυνο δρόμο ελιτισμού».
Για τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, ο σταυρός είναι εκείνος που επιτρέπει σε πολίτες από κάθε κοινωνική αφετηρία να εκτεθούν στην κρίση του κόσμου και να εκλεγούν, χωρίς να εξαρτώνται αποκλειστικά από τις κομματικές ιεραρχίες.
Κλείνοντας, επανέλαβε τη στήριξή του στο μοντέλο της ενισχυμένης αναλογικής, τονίζοντας ότι το πρώτο κόμμα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να κυβερνά για να διασφαλίζεται η κυβερνησιμότητα. Υποστήριξε ότι η άμεση επαφή με τους πολίτες στις γειτονιές παραμένει η σημαντικότερη πηγή αληθινής εικόνας για την κοινωνία, μακριά από τον μικρόκοσμο του παλιού πολιτικού συστήματος που συχνά φοβάται τις βαθιές τομές.
Οι προτάσεις αυτές, αν και αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου δημόσιου διαλόγου, δείχνουν την πρόθεση της κυβέρνησης να ανοίξει ζητήματα που παραδοσιακά θεωρούνταν «ταμπού» για το πολιτικό προσωπικό της χώρας.