Υπάρχουν στιγμές στη δημόσια σφαίρα όπου η πολιτική βεβαιότητα προηγείται της ίδιας της πραγματικότητας. Χθες, σε τηλεοπτική του παρουσία, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Μαντζος έσπευσε να χαρακτηρίσει τη νέα υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ως «δεμένη». Μια λέξη βαριά, με σαφές ποινικό φορτίο, που υπονοεί πληρότητα στοιχείων και σχεδόν προδιαγεγραμμένες εξελίξεις.
Μόνο που υπάρχει μια μικρή —αλλά κρίσιμη— λεπτομέρεια: η σχετική δικογραφία δεν έχει ακόμη διαβιβαστεί στη Βουλή. Κάτι που εγείρει εύλογα ερωτήματα. Πώς, λοιπόν, διαμορφώνεται μια τόσο κατηγορηματική κρίση; Σε ποια στοιχεία βασίζεται; Και κυρίως, ποιος έχει πρόσβαση σε υλικό που επισήμως δεν βρίσκεται ακόμη στα χέρια των αρμόδιων θεσμικών οργάνων;
Η πολιτική αντιπαράθεση, ιδίως σε υποθέσεις με έντονο θεσμικό και ποινικό ενδιαφέρον, απαιτεί προσοχή. Οι χαρακτηρισμοί δεν είναι απλές λέξεις· διαμορφώνουν κλίμα, επηρεάζουν εντυπώσεις, ενίοτε και προδικάζουν καταστάσεις. Όταν μάλιστα εκφέρονται πριν καν ολοκληρωθεί η θεσμική διαδικασία ενημέρωσης, κινδυνεύουν να εκληφθούν είτε ως πρόωρη ετυμηγορία είτε ως ένδειξη μιας άτυπης, μη θεσμικής πληροφόρησης.
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ —όπως κάθε υπόθεση— θα κριθεί από τα πραγματικά δεδομένα και τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Όχι από τηλεοπτικές διαπιστώσεις, όσο βεβαιωτικές κι αν παρουσιάζονται. Γιατί στη δημοκρατία, η σειρά των πραγμάτων δεν είναι τυπική λεπτομέρεια. Είναι ουσία!