Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ από τη μέρα που «έσκασε» έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο βαριές πολιτικές υποθέσεις για την κυβέρνηση. Αν ο μέχρι στιγμής απολογισμός γίνει με όρους μετρήσιμης πολιτικής φθοράς, η υπόθεση έχει οδηγήσει ήδη σε δέκα αποχωρήσεις από κυβερνητικές και κομματικές θέσεις. Από αυτές, οι 7 αφορούν καθαρά μέλη της κυβέρνησης, δηλαδή υπουργούς και υφυπουργούς.
Δύο κύματα παραιτήσεων
Το πρώτο μεγάλο κύμα ήρθε στις 27 Ιουνίου. Τότε παραιτήθηκαν ο Μάκης Βορίδης, οι υφυπουργοί Τάσος Χατζηβασιλείου, Διονύσης Σταμενίτης και Χρήστος Μπουκώρος, καθώς και ο γενικός γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης Γιώργος Στρατάκος. Εκείνη ήταν η στιγμή που η υπόθεση έφυγε από το επίπεδο της διοικητικής δυσλειτουργίας και πέρασε ανοιχτά στο πεδίο της πολιτικής κρίσης.
Το δεύτερο κύμα ήρθε στις 3 Απριλίου και ήταν ακόμη πιο βαρύ. Παραιτήθηκαν ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Τσιάρας, ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Κεφαλογιάννης και ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος. Την ίδια ημέρα αποχώρησαν από κομματικές θέσεις ο γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Σκρέκας και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Νότης Μηταράκης.
Είναι δε ενδεικτικό ότι από τους 5 υπουργούς που έχουν περάσει από τον υπουργικό θώκο της Αγροτικής Ανάπτυξης (Βορίδης, Γεωργαντάς, Λιβανός, Αυγενάκης, Τσιάρας) στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ έχουν εμπλακεί οι 4 (Βορίδης, Λιβανός, Αυγενάκης, Τσιάρας).
Ο πολιτικός λογαριασμός
Ο καθαρός αριθμός είναι βαρύς. Επτά κυβερνητικά στελέχη έχουν βγει εκτός εξαιτίας της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν προστεθούν ο γενικός γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης και τα δύο κορυφαία κομματικά στελέχη που παραιτήθηκαν, ο συνολικός αριθμός φτάνει τα δέκα πρόσωπα.
Για μια υπόθεση που ξεκίνησε από καταγγελίες και ελέγχους γύρω από αγροτικές ενισχύσεις, η έκταση της ζημιάς είναι πλέον καθαρά πολιτική. Το θέμα δεν περιορίζεται σε υπηρεσιακές ευθύνες ή οικονομικά ερωτήματα. Αγγίζει το κυβερνητικό σχήμα, τον κομματικό μηχανισμό και την εικόνα αξιοπιστίας της παράταξης.
Από σκάνδαλο επιδοτήσεων σε κρίση φθοράς
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν παράγει πια μόνο δικογραφίες, ελέγχους και συζητήσεις για ευρωπαϊκά κονδύλια. Παράγει παραιτήσεις, ανασχηματισμούς και σταθερή φθορά. Το πρώτο χτύπημα ήρθε το καλοκαίρι του 2025. Το δεύτερο, τον Απρίλιο του 2026, χτύπησε ταυτόχρονα κυβέρνηση και κόμμα.