Στο εσωτερικό της κυβέρνησης κερδίζει έδαφος η εισήγηση για πιο επιθετική πολιτική στάση απέναντι στη Λάουρα Κοβέσι και την Πόπη Παπανδρέου, με αφορμή τους χειρισμούς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η πίεση αυξήθηκε μετά το αίτημα για άρση ασυλίας 11 εν ενεργεία βουλευτών, στο πλαίσιο της έρευνας για την υπόθεση των αγροτικών επιδοτήσεων.
Ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα υπέρ της σκληρής στάσης είναι η αποσπασματική διαρροή του αντικειμένου των δικογραφιών.
Η συζήτηση στο κυβερνητικό στρατόπεδο έχει πλέον αλλάξει επίπεδο. Η λογική της απλής θεσμικής άμυνας υποχωρεί και στη θέση της εμφανίζεται μια γραμμή πιο σκληρής αντεπίθεσης, με αιχμές για διαρροές, πολιτική στόχευση και τμηματική διαχείριση της δικογραφίας. Στην κυβέρνηση καταγράφεται η εκτίμηση ότι η υπόθεση εξελίσσεται εκτός από δικαστική δοκιμασία, αλλά και πεδίο παρατεταμένης πολιτικής πίεσης.
Οι εισηγήσεις για σύγκρουση
Σύμφωνα με αυτή τη λογική, η κυβέρνηση δεν πρέπει να μείνει μόνο στη γραμμή του τεκμηρίου αθωότητας και της αναμονής των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Οφείλει να περάσει και σε ανοιχτή αμφισβήτηση των χειρισμών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ιδίως στο σκέλος που αφορά τις διαρροές του φακέλου, τον χρόνο αποστολής του στη Βουλή και την εικόνα παρατεταμένης πολιτικής έκθεσης κυβερνητικών στελεχών.
Σε αυτή τη γραμμή, η Πόπη Παπανδρέου συγκεντρώνει ξεχωριστά πυρά, καθώς κυβερνητικά στελέχη θεωρούν ότι στο πρόσωπό της συμπυκνώνεται ο επιχειρησιακός χειρισμός της υπόθεσης στην Αθήνα. Η κριτική που διατυπώνεται είναι πως η αξιολόγηση του υλικού έγινε με τρόπο που άνοιξε πολιτικό μέτωπο σχεδόν αποκλειστικά με τη Νέα Δημοκρατία, αφήνοντας έτσι στην κυβέρνηση το περιθώριο να μιλά για επιλεκτική μεταχείριση.
Οι δημόσιες βολές Γεωργιάδη
Τη σκληρότερη δημόσια εκδοχή αυτής της γραμμής εξέφρασε ο Άδωνις Γεωργιάδης. Ο υπουργός Υγείας μίλησε ανοιχτά για πολιτικά παιχνίδια της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, κατηγόρησε ευθέως την Πόπη Παπανδρέου ότι στοχοποιεί βουλευτές της ΝΔ και υποστήριξε ότι η δικογραφία δεν έχει την ποινική βαρύτητα που εμφανίζεται στον δημόσιο διάλογο. Με αυτόν τον τρόπο, η επίθεση απέκτησε ονοματεπώνυμο και έφυγε από το επίπεδο των γενικών υπαινιγμών.
Η σημασία αυτών των δηλώσεων είναι πολιτική. Δείχνουν ότι μέσα στην κυβέρνηση υπάρχουν στελέχη που εισηγούνται καθαρή σύγκρουση με την Κοβέσι και την Παπανδρέου, εκτιμώντας ότι το κόστος της σιωπής είναι πλέον μεγαλύτερο από το κόστος της μετωπικής απάντησης. Η ανάγνωση αυτή στηρίζεται στην πεποίθηση ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ εξελίσσεται σε οργανωμένο μέτωπο φθοράς για την κυβέρνηση.
Η πιο θεσμική γραμμή
Την ίδια ώρα, υπάρχει και δεύτερη προσέγγιση στο κυβερνητικό στρατόπεδο, πιο προσεκτική στη διατύπωση. Σε αυτή τη γραμμή ανήκουν όσοι υποστηρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία οφείλει να κινηθεί γρήγορα, ώστε να μην παραμένουν σκιές για μήνες, χωρίς όμως να ανοίξει συνολική σύγκρουση με έναν ευρωπαϊκό θεσμό. Σε αυτή τη λογική κινούνται και οι τοποθετήσεις που ζητούν επιτάχυνση των διαδικασιών μετά την άρση ασυλίας και πλήρη αποσαφήνιση του φακέλου.
Η στάση αυτή δείχνει ότι το πρωθυπουργικό επιτελείο επιδιώκει να κρατήσει τη σύγκρουση μέσα σε ελεγχόμενα όρια, χωρίς να αφήνει αναπάντητη την πίεση που ασκείται στην κυβέρνηση. Το τεκμήριο αθωότητας παραμένει η επίσημη βάση της κυβερνητικής στάσης, όμως στο παρασκήνιο η πίεση για πιο αιχμηρή πολιτική γραμμή είναι πλέον ορατή.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αντιμετωπίζεται πια μόνο ως φάκελος που πρέπει να περάσει από τη Βουλή και τη Δικαιοσύνη. Στην Αθήνα αποκτά όλο και πιο καθαρά χαρακτηριστικά πολιτικής αναμέτρησης με δύο πρόσωπα που, στα μάτια κυβερνητικών στελεχών, προσωποποιούν την ευρωπαϊκή δικαστική πίεση προς την κυβέρνηση, τη Λάουρα Κοβέσι και την Πόπη Παπανδρέου.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν αυτή η εισήγηση για σκληρή γραμμή θα μετατραπεί σε κεντρική κυβερνητική στρατηγική ή αν θα παραμείνει στα όρια μιας ελεγχόμενης πολιτικής πίεσης. Προς το παρόν, όμως, στο κυβερνητικό στρατόπεδο έχει ήδη ανοίξει η συζήτηση για πιο ευθεία απάντηση απέναντι στα δύο πρόσωπα που βρίσκονται στο κέντρο της υπόθεσης.