Κανονικά κλαίει ο Νίτσε, το λέει και το βιβλίο, αλλά στην περίπτωση της “λειψυδρίας” ήταν η σειρά του Ογκουνσότο για οδυρμό.
Τι να κάνει ο δόλιος ο Πάτρικ, κορόμηλο έτρεξε το δάκρυ, αλλιώς τα περίμενε ο άνθρωπος και αλλιώς του ήρθαν.
Άκουγε από παντού ότι θα μας φάει η ξέρα, ότι Σαχάρα θα γίνουμε, ότι δεν θα έχουμε νερό όχι για να πιούμε ούτε καν για να πλυθούμε, του είχαν φτάσει οι σφυγμοί στους εκατόν τριάντα και η πίεση στο κοσένα, με τα φάρμακα τον κρατάγανε.
Κι ύστερα ανοίξανε οι ουρανοί και δεν σταμάταγε να βρέχει.
Έβρεχε, έβρεχε, έβρεχε, έβρεχε, τύπου Άρτα έβρεχε, όπου νόμιζα εγώ ο μαλάκας πως στα παιδικά μου Τρίκαλα είχα ζήσει το απόλυτο ρεκόρ με δεκαεπτά μέρες σερί τουλούμι και το δήλωσα στη φίλη μου την Κλαίρη την Ηπειρώτισσα και με κοίταξε σχεδόν περιφρονητικά, σχεδόν περιφρονητικά γιατί μ’ αγαπάει η Κλαίρη, και μου απάντησε “Χρηστάκο, εδώ άμα δεν πιάσει εικοσαήμερο η βρόχα, το λέμε λιακάδα”!
Πάμε, όμως, στις ομορφιές.
Πάμε στον τίτλο βόμβα υδρογόνου από τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, που έκανε τις καρδιές όλων των Αθηνέζων να ταξιδέψουν ως την κωλότσεπη:
“Νερό για έναν χρόνο στην Αθήνα, αν δεν βρέξει το χειμώνα”.
Σαν το εναρκτήριο σφύριγμα του ρέφερι ακούστηκε η συγκεκριμένη διαπίστωση, μιας και από εκεί ακριβώς ξεκίνησε το μεγάλο παραμύθι της “λειψυδρίας” για την ξέρα, τη Σαχάρα κλπ. κλπ. κλπ.
Μιλάμε ότι αναπαράχθηκε όχι δεκάδες αλλά εκατοντάδες φορές το τρομολαγνικό σενάριο, τόσο ατόφιο όσο και σε παραλλαγές.
Η κεντρική ιδέα, πάντως, ήταν η ίδια:
Θα γκανιάξουμε για νερό, κάντε κάτι αμέσως τώρα, δεν ξέρω τι είστε εσείς, είστε η ΕΥΔΑΠ, είστε η ΕΥΑΘ, είστε οι τοπικές εταιρείες ύδρευσης (πουλήσανε “λειψυδρία” και στα Γιάννενα, ρε φίλε…), βρείτε τρόπο να μην γίνουμε φρύγανα, κόψτε το λαιμό σας, σκίστε τα ιμάτιά σας, δώστε όσα λεφτά να ‘ναι.
Δώστε όσα λεφτά να’ ναι…
Εκεί ακριβώς ήταν το κουμπί της αλησμόνητης Αλέξαινας, καθώς διαβάζαμε λίγο πιο κάτω από το “ένα χρόνο νερό” για μια “μπίζνα του νερού”, που κινούσε το ενδιαφέρον από τη μία ισχυρών ελληνικών ομίλων και από την άλλη ακόμη πιο ισχυρών πολυεθνικών που έβλεπαν εμπρός τους μια αγορά δισεκατομμυρίων και τους έπιανε μια σιελόρροια από εδώ ως το Ellinikon Project.
Για το οποίο Ellinikon Project, δεν θα κουραστώ να το γράφω, θα πρέπει να σκαφτούν τα μισά Εξάρχεια και η μισή Δροσοπούλου για να δροσίζονται οι εμίρηδες.
Μοιάζει κάπως σεφερλίδικο αυτό με τη Δροσοπούλου και τη δροσούλα των σεΐχηδων και θα είχε την πλάκα του αν δεν το πληρώναμε απ’ την τσέπη μας.
Αν δεν το πληρώναμε ακριβά απ’ την τσέπη μας…
Όσο για τη “λειψυδρία” σας έγραψα τις προάλλες για τους ταμιευτήρες που είναι τίγκα στο νερό και το αμολάνε χύμα, γύρω γύρω και πλέον προσθέτω την ανακοίνωση του meteo για τις βροχές του φετινού χειμώνα.
Απολαύστε υπεύθυνα:
“Ο χειμώνας του 2025 – 2026 (Δεκέμβριος 2025 – Φεβρουάριος 2026) ήταν ένας από τους πιο βροχερούς χειμώνες των τελευταίων δεκαετιών στη χώρα μας.
Η σύγκριση των συνολικών υψών βροχής με τις κλιματικές τιμές της περιόδου αναφοράς 2010–2019 δείχνει ότι σε πολλές περιοχές της χώρας οι βροχοπτώσεις ήταν σημαντικά αυξημένες. Σε αρκετούς σταθμούς της βόρειας και κεντρικής Ελλάδας καταγράφηκαν θετικές αποκλίσεις της τάξης του 100–130% (υπερδιπλάσια ποσά) σε σχέση με τις κλιματικές τιμές.
Πιο συγκεκριμένα, στην περιοχή του Μόρνου το συνολικό ύψος βροχής για τη χειμερινή περίοδο ήταν περίπου 60–70% υψηλότερο από τον μέσο όρο της περιόδου αναφοράς”.
Τα διαβάζει τα ανωτέρω ο Ογκουνσότο, πρώην τζαζεμένος απ’ τη φημολογία για “λειψυδρία”, με κοιτάει, με ρωτάει:
“Ρεπόρτερ, πωτς γκένεν αυτό;”
“Ελλάντα είναι εδώ”, του απαντάω. “Όλα γίνονται”!