Βαθαίνει το ρήγμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, καθώς η απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη να θέσει εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο πυροδότησε ραγδαίες εξελίξεις και σφοδρές αντιδράσεις. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται πλέον στη δίνη μιας ανοιχτής εσωκομματικής σύγκρουσης, με τον αντιπρόεδρο της Βουλής να σηκώνει άμεσα το γάντι και να εξαπολύει μετωπική επίθεση κατά του προέδρου της παράταξης.
Η μετωπική σύγκρουση και τα πυρά περί φοβικής ηγεσίας
Η διαγραφή του έμπειρου κοινοβουλευτικού στελέχους δεν έμεινε αναπάντητη. Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος προχώρησε σε μια ιδιαιτέρως αιχμηρή δημόσια τοποθέτηση, αποδίδοντας την αποπομπή του σε ξεκάθαρη αδυναμία της σημερινής ηγεσίας να διαχειριστεί την κριτική και την αντίθετη άποψη. Σύμφωνα με τον ίδιο, η απόφαση αυτή δεν αποτελεί ένδειξη πυγμής, αλλά αντίθετα συνιστά το τελευταίο καταφύγιο μιας ηγεσίας που διακατέχεται από φόβο και ανασφάλεια μπροστά στις πραγματικές προκλήσεις.
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής τόνισε με έμφαση ότι η μοναδική αιτία για την οποία τιμωρήθηκε με αυτόν τον ακραίο τρόπο, ήταν η επιλογή του να εκφράσει δημόσια την άποψή του και να πει την αλήθεια για την πορεία του κόμματος. Όπως άφησε αιχμηρά να εννοηθεί, οι επισημάνσεις του αφορούσαν ζητήματα που είναι κοινό μυστικό στο εσωτερικό της παράταξης, τα οποία όμως ο ίδιος ο κ. Ανδρουλάκης αρνείται πεισματικά να αποδεχτεί και να αντιμετωπίσει.
Η διαδρομή δύο δεκαετιών και η πικρία για την απόφαση
Θέλοντας να καταδείξει την αδικία που, όπως υποστηρίζει, υπέστη, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έκανε μια συγκινησιακά φορτισμένη αναδρομή στη μακρά πολιτική του διαδρομή. Υπενθύμισε σε όλους τους τόνους ότι η παρουσία του στο ΠΑΣΟΚ μετρά πλέον δύο ολόκληρες δεκαετίες αδιάλειπτης και συνεπούς προσφοράς. Έκανε ειδική μνεία στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με άλλα στελέχη που αποχώρησαν, ο ίδιος βρισκόταν στην πρώτη γραμμή, παραμένοντας πιστός στο κόμμα κατά τη διάρκεια των πλέον δύσκολων «πέτρινων χρόνων», όταν η επιβίωση του κινήματος δοκιμαζόταν σκληρά.
«Η διαγραφή είναι το τελευταίο καταφύγιο μιας φοβικής ηγεσίας», ανέφερε χαρακτηριστικά στην κατακλείδα της δήλωσής του, προσθέτοντας με εμφανή πικρία: «Μετά από 20 χρόνια συνεπούς πορείας στο ΠΑΣΟΚ και όντας από τους ελάχιστους που παρέμειναν στα πέτρινα χρόνια στην παράταξη, ο κ. Ανδρουλάκης με διέγραψε γιατί είπα την αλήθεια: αυτό που γνωρίζουν όλοι και ο ίδιος αρνείται να αποδεχτεί».