
Έλεος, κύριε Παπαστεργίου.
Και το λέω εγώ που είμαι υπέρ της ψηφιακής μετάβασης και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Την θέλω τη μετάβαση. Την πιστεύω. Θέλω το κράτος να γίνει σύγχρονο, γρήγορο και αποτελεσματικό. Όχι όμως αυτό το ψηφιακό μπάχαλο που μοιάζει περισσότερο με σκηνή από κωμωδία του Αριστοφάνη.
Θα σας πω μια πραγματική ιστορία. Δικός μου άνθρωπος προσπάθησε να ανανεώσει την ψηφιακή του υπογραφή. Μια απλή διαδικασία, θεωρητικά. Στην πράξη όμως, βρέθηκε μπροστά σε έναν λαβύρινθο ψηφιακής γραφειοκρατίας. Ξαφνικά δεν μπορούσε να μπει στο gov γιατί το σύστημα δεν μπορούσε να ταυτοποιήσει τα στοιχεία του. Το παράδοξο; Στο παρελθόν έμπαινε κανονικά.
Άρχισε τότε το ψηφιακό προσκύνημα.
Έλεγχος στην ΑΑΔΕ.
Έλεγχος στον ΕΦΚΑ.
Έλεγχος σε όποια άλλη πλατφόρμα έχει ξεφυτρώσει στο ελληνικό ψηφιακό σύμπαν.
Τίποτα.
Τελικά αναγκάστηκε να πάει στο ΚΕΠ. Εκεί αποκαλύφθηκε το «έγκλημα»: είχε κάνει το λάθος να βγάλει από νωρίς τη νέα ταυτότητα. Και παρότι είχε εκδώσει προσωπικό αριθμό, το σύστημα του ΕΦΚΑ δεν είχε ενημερωθεί αυτόματα, γιατί –κρατηθείτε– η νέα ταυτότητα δεν ανανεώνεται χωρίς προσωπικό αριθμό, αλλά και ο προσωπικός αριθμός δεν αρκεί για να γίνει η ταυτοποίηση.
Δηλαδή το κράτος δημιούργησε ένα σύστημα που δεν μιλάει με τον εαυτό του.
Και εδώ έρχονται δύο απλά ερωτήματα.
Πρώτον: μας είπατε ότι ο προσωπικός αριθμός θα είναι το ενιαίο κλειδί για όλες τις συναλλαγές με το Δημόσιο. Τότε γιατί δεν χρησιμοποιείται και για την ταυτοποίηση; Γιατί τελικά χρειάζονται τρία και τέσσερα διαφορετικά συστήματα που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους;
Δεύτερον: χιλιάδες πολίτες ταλαιπωρούνται για να βγάλουν νέες ταυτότητες. Ραντεβού δεν υπάρχουν, καθυστερήσεις τεράστιες, και το κράτος παρακολουθεί σαν θεατής.
Κύριε υπουργέ, ψηφιακή μετάβαση δεν είναι να φτιάχνεις δεκάδες πλατφόρμες.
Ψηφιακή μετάβαση είναι να λειτουργούν.
Γιατί διαφορετικά, αυτό που παρουσιάζετε ως «ψηφιακή επανάσταση» θυμίζει περισσότερο αρχαία κωμωδία: όλοι μιλούν για πρόοδο, αλλά στο τέλος ο πολίτης τρέχει από υπηρεσία σε υπηρεσία — μόνο που τώρα τρέχει από πλατφόρμα σε πλατφόρμα.
Και το σκληρό συμπέρασμα είναι απλό:
Δεν έχουμε ψηφιακό κράτος. Έχουμε ψηφιακή γραφειοκρατία. Και μάλιστα πιο μπερδεμένη από την παλιά.

