Η δεύτερη δικογραφία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ανοίγει νέο κύκλο πολιτικής πίεσης για την κυβέρνηση, καθώς στο υλικό που αναμένεται να αξιολογηθεί περιλαμβάνονται, σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, εν ενεργεία και πρώην υπουργός, πρώην υφυπουργός και εν ενεργεία βουλευτές.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι, εφόσον στη δικογραφία εμφανίζονται και νυν κυβερνητικά στελέχη, τότε στο κυβερνητικό επιτελείο παραμένουν ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα, από στοχευμένες απομακρύνσεις έως ευρύτερες διορθωτικές κινήσεις.
Τα δεδομένα για υπουργούς και υφυπουργούς
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο η λογική που προκρίνεται, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στη δήλωσή του, είναι ότι δεν θα υπάρξει ενιαία αντιμετώπιση για όλα τα ονόματα που αναφέρονται στη δικογραφία.
Η αξιολόγηση αναμένεται να γίνει ξεχωριστά για κάθε πρόσωπο, με βάση το πώς ακριβώς εμφανίζεται στο υλικό και πόσο βαρύνουσα θεωρείται η αναφορά.
Αυτό σημαίνει ότι το πολιτικό βάρος της υπόθεσης για την κυβέρνηση θα κριθεί από το αν υπάρχουν νυν υπουργοί ή υφυπουργοί, από το χαρτοφυλάκιο που κατέχουν και από το περιεχόμενο των στοιχείων που θα φτάσουν τελικά στη Βουλή.
Το προηγούμενο της πρώτης δικογραφίας λειτουργεί αναπόφευκτα ως βασικός οδηγός. Τότε η υπόθεση είχε οδηγήσει σε παραιτήσεις του τότε υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Μάκη Βορίδη, καθώς και των τότε υφυπουργών Τάσου Χατζηβασιλείου, Διονύση Σταμενίτη και Χρήστου Μπουκώρου. Ωστόσο εκείνη η εξέλιξη δεν μεταφράστηκε σε συνολικό ανασχηματισμό, αλλά σε αντικατάσταση μόνο των προσώπων που αποχώρησαν. Το ίδιο μοντέλο πολιτικής διαχείρισης εμφανίζεται προς το παρόν ως το βασικό σημείο αναφοράς.
Οι βουλευτές και το ζήτημα της άρσης ασυλίας
Η φερόμενη αναφορά εν ενεργεία βουλευτών στη νέα δικογραφία δημιουργεί ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα χωρίς να σημαίνει αυτομάτως ότι όλοι οδηγούνται σε διαδικασία άρσης ασυλίας. Το βασικό φίλτρο είναι ο τρόπος με τον οποίο προκύπτει η αναφορά του κάθε ονόματος μέσα στη δικογραφία.
Εφόσον για ορισμένους βουλευτές υπάρχει έμμεση αναφορά από τρίτα πρόσωπα, χωρίς καταγεγραμμένες συνομιλίες ή άλλο άμεσο στοιχείο, τότε δεν διαμορφώνεται από μόνο του ζήτημα άρσης ασυλίας. Η επίκληση δηλαδή ενός ονόματος δεν αρκεί για να οδηγήσει αυτομάτως σε κοινοβουλευτική διαδικασία. Η πραγματική βαρύτητα θα κριθεί από το περιεχόμενο της δικογραφίας και όχι από τον αριθμό των αναφερόμενων προσώπων.
Το αν θα ζητηθούν παραιτήσεις για λόγους πολιτικής διαχείρισης θα εξαρτηθεί από το ποια ενεργά κυβερνητικά ή κομματικά στελέχη περιλαμβάνονται και με ποιον τρόπο. Στο ίδιο πλαίσιο, δεν διαφαίνεται διάθεση για αποδοχή προανακριτικής επιτροπής για πρώην υπουργούς, με δεδομένο και τον τρόπο που είχε αντιμετωπιστεί η πρώτη δικογραφία.
Η κοινοβουλευτική διαδικασία
Η ανακοίνωση της δικογραφίας που αφορά υπουργούς θα πρέπει να γίνει στην Ολομέλεια πριν τεθεί στη διάθεση των κομμάτων για ανάγνωση στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο της Βουλής. Εφόσον οι διαδικασίες κινηθούν μετά το Πάσχα, τα κόμματα θα κληθούν να αποφασίσουν εάν θα ζητήσουν σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής με 30 υπογραφές βουλευτών, κάτι που θεωρείται πιθανό.
Για τους βουλευτές που αναφέρονται στη δικογραφία, η διαδικασία είναι διαφορετική. Το υλικό θα πρωτοκολληθεί από την Ειδική Γραμματεία της Βουλής και θα σταλεί απευθείας στην Επιτροπή Δεοντολογίας, η οποία στη συνέχεια θα καλέσει τους εμπλεκόμενους βουλευτές να παράσχουν εξηγήσεις προφορικά ή εγγράφως. Η Επιτροπή θα διαμορφώσει γνωμοδότηση για την άρση ή μη της ασυλίας, η οποία θα τεθεί προς ψήφιση στην Ολομέλεια εντός προθεσμίας 90 ημερών.