Και ξαφνικά μάθαμε από την κυβέρνηση, ότι τα προηγούμενα χρόνια κι ενώ ο Έλληνας πρωθυπουργός έκανε σε ευρωπαϊκό επίπεδο σημαντικές παρεμβάσεις για την ενέργεια, την ανταγωνιστικότητα και τη διαχείριση του μεταναστευτικού, η ΕΕ ήταν σε λήθαργο. Το νόημα ήταν πως έστω και με καθυστέρηση η ηγεσία της Κομισιόν άρχισε να αφυπνίζεται για τα θέματα ενίσχυσης της ευρωπαϊκής Άμυνας που έθετε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Πληροφορηθήκαμε, επίσης, ότι η κυβέρνηση της ΝΔ περιμένει την αντίδραση της Ευρώπης-από την οποία αξιώνει να ενηλικιωθεί- σε ανώτατο επίπεδο μάλιστα, για το ζήτημα του τερματισμού του πολέμου ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία. Εκ των υστέρων δηλαδή κι αφού με πρωτοβουλία Τραμπ η Ευρώπη που παρεμπιπτόντως πήρε και μαθήματα δημοκρατίας από τον αντιπρόεδρό του Βανς, στο Μόναχο, από το οποίο επίσης απουσίαζε η Ελλάδα, εξαιρείται από την συνάντηση του Ριάντ.
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς ευλόγως ποιος ήταν όλα αυτά τα χρόνια ο ρόλος του Έλληνα πρωθυπουργού και προέδρου ενός εκ των ισχυροτέρων μελών του Ευρωπαϊκού ΛαΪκού Κόμματος με την μεγαλύτερη επιρροή στην Κομισιόν; Τί απέδωσαν οι στενές επαφές, οι κοινωνικές συναναστροφές και οι καλοκαιρινές βαρκάδες με την Πρόεδρο της Κομισιόν στην ισχυροποίηση της φωνής της χώρας μας στην Ευρώπη; Γιατί ενώ πράγματι ο Κ. Μητσοτάκης έχει θέσει εδώ και καιρό το ζήτημα της αμυντικής θωράκισης της Ευρώπης η προσωπική του φίλη Ντερ Λάιεν δεν τον άκουγε;
Γιατί ο ίδιος υποβάθμιζε την ισχύ της ΕΕ και δήλωνε στο περιθώριο ευρωπαϊκών Συνόδων όταν αναφερόταν στην τουρκική προκλητικότητα ότι οι κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά η απειλή των κυρώσεων είναι το πιο ισχυρό εργαλείο; Ίσως και πιο ισχυρό από το απτό “εργαλείο” των Meteor που διαθέτει η σύμμαχος Γαλλία στους γείτονές μας…
Η πραγματικότητα φωνάζει και λέει ότι όπως η ίδια η ΕΕ εξαιρείται από την κρίσιμη συνάντηση για το Ουκρανικό έτσι και η Ελλάδα ως υποσύνολό της εξαιρείται από μία ευρωπαΪκή άτυπη Σύνοδο που συγκαλεί ο Μακρόν για την Ουκρανία φανερώνοντας ότι η πολιτική του πρόθυμου συμμάχου των ΗΠΑ που ακολούθησε η κυβέρνηση την καθιστά από ρυθμιστή σε απλό παρατηρητή των εξελίξεων. Το μαρτυρά και η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι οι σχέσεις με τις ΗΠΑ βρίσκονται σε καλύτερο επίπεδο από ποτέ ασχέτως αν ακούστηκε περισσότερο ως προβολή μιας βαθύτερης επιθυμίας. Το θέμα λοιπόν δεν είναι να βγει μόνο η ΕΕ από τον λήθαργο αλλά και η ίδια η χώρα μας. Αλλιώς καληνύχτα και καλή τύχη.
The post Από πρωταγωνιστής σε παρατηρητή: Η θέση της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή σκηνή appeared first on Newpost.gr.