Η επιλογή του όρου «οικουμενικός ελληνισμός» για την Κύπρο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια της συνάντησής με τον Νίκο Ανδρουλάκη, λειτουργεί, σύμφωνα με εκτιμήσεις, ως μήνυμα ότι η Αθήνα δεν βλέπει την Κυπριακή Δημοκρατία μόνο ως εταίρο ή σύμμαχο, αλλά ως τμήμα μιας ενιαίας ιστορικής και εθνικής συνέχειας που ζητά προστασία.
Σε περίοδο συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, η διατύπωση αυτή θεμελιώνει ένα ενιαίο πλαίσιο μεταξύ των δύο χωρών.
Σε θεσμικό επίπεδο, η Κύπρος είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η κρατική της υπόσταση είναι το κεντρικό επιχείρημα της ελληνικής διπλωματίας. Η επίκληση του «οικουμενικού ελληνισμού» έρχεται να διευρύνει και να ενισχύσει το αφήγημα ενσωματώνοντας τον κυπριακό ελληνισμό σε ένα ευρύτερο πεδίο ευθύνης. Η διπλωματία, η άμυνα, η προξενική προστασία και η θαλάσσια ασφάλεια παρουσιάζονται ως ενιαίο στρατηγικό αφήγημα από το Μέγαρο Μαξίμου.
Η πολιτική ανάγνωση έχει και δεύτερο επίπεδο το οποίο συνδέεται γραμμικά με τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Όσο η Κύπρος βρίσκεται στο επίκεντρο της έντασης και των επιπτώσεων, λόγω γεωγραφίας, υποδομών, ροών και στρατιωτικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, με τον όρο «οικουμενικός ελληνισμός», η Αθήνα επιχειρεί να κατοχυρώσει έναν ενιαίο χώρο που ασκεί επιρροή.
Στέλνει μήνυμα ότι οποιαδήποτε πίεση προς την Κυπριακή Δημοκρατία θα αντιμετωπιστεί ως ζήτημα ευρύτερης ασφάλειας, όχι ως απομονωμένο επεισόδιο.
Η επιλογή του όρου «οικουμενικός ελληνισμός» μετατρέπει την αβεβαιότητα της περιοχής σε δόγμα προστασίας και αποτροπής γύρω από την Κύπρο.