Με λόγια προσεκτικά, αλλά χειρουργικά ακριβή, ο Νίκος Δένδιας επανεμφανίζεται ως ο μόνος υπουργός που μπορεί να μιλήσει για την εσωκομματική κατάσταση της Νέας Δημοκρατίας χωρίς κραυγές, αλλά και χωρίς υπεκφυγές. Η παρέμβασή του στο Αγρίνιο δεν ήταν μια απλή κομματική ομιλία· ήταν μια υπόγεια, πλην ξεκάθαρη, αποτύπωση πολιτικών συσχετισμών εν όψει του συνεδρίου του Μαΐου και –κυρίως– εν όψει του 2027.
Η κριτική που δεν ειπώθηκε, αλλά ακούστηκε
Όταν ο υπουργός Άμυνας λέει ότι «δεν είναι αυτό που μας αξίζει» σε ό,τι αφορά τις δημοσκοπικές επιδόσεις, δείχνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από την εκλογική κόπωση: δείχνει έλλειμμα πολιτικής ταυτότητας. Δείχνει ένα κόμμα που χαμηλώνει τον πήχη και θεωρεί επιτυχία όταν το «2» γίνεται «3». Αυτό δεν είναι διατύπωση γκρίνιας· είναι διάγνωση παθογένειας.
Και όταν το ερώτημα που θέτει είναι:
«Αφού ο πρωθυπουργός θεωρείται ο καταλληλότερος, αφού οι υπουργοί κρίνονται θετικά, αφού η ΝΔ είναι η μόνη κυβερνητική πρόταση, γιατί δεν βρισκόμαστε στα όρια της παράταξης;» τότε το μήνυμα δεν αφορά την κοινωνία. Αφορά τη στρατηγική και τις διαρροές που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο από τα δεξιά της ΝΔ. Σε ένα κόσμο πλέον, «δεξιόστροφο» ο Νίκος Δένδιας βλέπει τον κίνδυνο, βλέπει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού να μην είναι ούτε Βελόπουλος, ούτε Νατσιός αλλά συστημικός, πλέον, κίνδυνος για την παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Κατά αναλογία φοβάται τη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη που ναι μεν έδινε στον ίδιο την εξουσία αλλά δημιούργησε το σημερινό χωρίς πολιτική ταυτότητα κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Η επιστροφή στο “λαϊκό κόμμα” ως ιδεολογικό όριο
Με τη φράση «δεν είμαστε το κόμμα του κεφαλαίου», ο Δένδιας θύμισε κάτι που η ΝΔ αποφεύγει να παραδεχτεί δημόσια: ότι η ετεροβαρής «τεχνοκρατική» στροφή της τελευταίας πενταετίας έχει στοιχίσει κοινωνικά. Η «καραμανλική» αναφορά δεν ήταν υπαινιγμός, ήταν οριοθέτηση.
Το συνέδριο του Μαΐου δεν θα είναι μια τυπική γαλάζια διαδικασία. Ο υπουργός Άμυνας το περιγράφει ως χώρο απολογισμού – και, για πολλούς, ως το πρώτο βήμα για τη διαμόρφωση του επόμενου εσωτερικού πόλου της δεξιάς παράταξης.
Γιατί πίσω από τις μετρημένες κουβέντες, η ουσία βρίσκεται αλλού: ο Δένδιας υπενθυμίζει ότι η ΝΔ δεν μπορεί να πάει στο 2027 χωρίς επανασύνδεση με τις λαϊκές της ρίζες. Και αυτό δεν είναι κριτική· είναι προειδοποίηση.
Η Δημοσκόπηση Metron Analysis και το πολιτικό σοκ
Και αυτά που περιέγραψε ο Νίκος Δένδιας ήρθε η μέτρηση του MEGA να τον επιβεβαιώσει. Η νέα δημοσκόπηση δεν είναι μια απλή καταγραφή. Είναι μια ρωγμή στο αφήγημα της κυβερνητικής σταθερότητας.
Το 68% που βλέπει τη χώρα σε λάθος πορεία είναι βαρύ.
Το 78% που βλέπει την οικονομία αρνητικά είναι βαρύτερο.
Αλλά το πιο ανησυχητικό εύρημα είναι το εξής: το 51,8% θεωρεί ότι ζούσε καλύτερα πριν το 2019.
Δεν υπάρχει ισχυρότερο πολιτικό μήνυμα για μια κυβέρνηση που χτίζει όλη την αφήγησή της στην οικονομική επιτυχία.
Η ακρίβεια ως νέα πολιτική ταυτότητα της κοινωνίας
Οι αυξήσεις από το 2021 έως το 2025 δεν είναι στατιστική. Είναι βιολογική εμπειρία: ο πολίτης δεν το «ακούει», το «ζεί». Γι’ αυτό και η ακρίβεια γίνεται το απόλυτο κριτήριο καταδίκης της κυβέρνησης, αλλά και της αντιπολίτευσης.
Πολιτικό σύστημα χωρίς οξυγόνο
Για πρώτη φορά μετά το 2015, όλες οι σταθερές κλονίζονται ταυτόχρονα:
- Χαμηλές αξιολογήσεις για κυβέρνηση και αντιπολίτευση.
- Αποστασιοποίηση από κομματικούς αρχηγούς.
- Ακόμη και θεσμικά πρόσωπα, όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν ανακόπτουν την καθοδική καμπύλη εμπιστοσύνης.
Η κρίση είναι πλέον οριζόντια, όχι κάθετη.
Η ρευστότητα ως σημάδι αλλαγής εποχής
– 19% δηλώνει θετικό σε νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
– 12% «βλέπει» θετικά σχήμα Σαμαρά.
– Η δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού παρουσιάζει κόπωση.
Το πολιτικό κενό μεγαλώνει και αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά «προεκλογικής περιόδου χωρίς εκλογές».
Η ΝΔ προηγείται, αλλά μένει κάτω από το 30%. Αυτό δεν είναι ποσοστό διακυβέρνησης· είναι ποσοστό αντοχής.
Συμπέρασμα: Μια διπλή προειδοποίηση για το πολιτικό σύστημα
Όταν οι πολίτες λένε ότι «ήταν καλύτερα πριν το 2019», η συζήτηση παύει να είναι κομματική. Γίνεται υπαρξιακή.
Η παρέμβαση Δένδια και η δημοσκόπηση της Metron Analysis λειτουργούν σαν δύο πλευρές της ίδιας εικόνας:
- Η ΝΔ βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο καμπής μεταξύ ταυτότητας και διακυβέρνησης.
- Η κοινωνία βιώνει τη μεγαλύτερη δυσφορία της τελευταίας πενταετίας.
- Το πολιτικό σύστημα μπαίνει σε περίοδο αστάθειας και αναζήτησης νέων ισορροπιών.
Η πολιτική πραγματικότητα του 2026 δεν θυμίζει τίποτα από τα προηγούμενα χρόνια. Και το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η επόμενη κρίση δεν θα είναι θεσμική ή οικονομική. Θα είναι κρίση νομιμοποίησης.