Το ΠΑΣΟΚ περιγράφει καθημερινά μια Ελλάδα όπου όλα έχουν καταρρεύσει. Θεμιτή η σκληρή αντιπολίτευση. Υπάρχει όμως μια απλή ερώτηση: αν αύριο αναλάβει την κυβέρνηση, τι ακριβώς θα αλλάξει και πώς;
Αν διαβάσει κανείς συστηματικά τις ανακοινώσεις του ΠΑΣΟΚ, μπορεί να καταλήξει σε ένα απλό συμπέρασμα: η Ελλάδα έχει περίπου καταρρεύσει.
Τίποτα δεν λειτουργεί.
Το ΕΣΥ διαλύθηκε. Η οικονομία γονάτισε. Η ακρίβεια σαρώνει. Η στέγη έγινε άπιαστο όνειρο. Οι τράπεζες στραγγαλίζουν την κοινωνία. Το κράτος είναι ανύπαρκτο. Και όταν ξεσπάσει μια φωτιά, η ευθύνη είναι αυτονόητη: η κυβέρνηση.
Εντάξει.
Ας δεχθούμε για μια στιγμή ολόκληρη αυτή την περιγραφή.
Και ας κάνουμε το επόμενο βήμα.
Φεύγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και έρχεται ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Δεν είναι σήμερα το πιθανότερο πολιτικό σενάριο, καθώς το ΠΑΣΟΚ σε δημοσκοπήσεις εμφανίζεται ακόμη και στην τρίτη θέση. Αλλά ας υποθέσουμε ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί ανατρέπονται, το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές και ο κ. Ανδρουλάκης περνάει την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου.
Και λοιπόν;
Την επομένη δεν θα ξαναπιάσει φωτιά στην Ελλάδα;
Θα ενημερωθούν τα πεύκα ότι άλλαξε η κυβέρνηση και θα πάψουν να καίγονται;
Θα εξαφανιστούν οι καύσωνες, οι άνεμοι, η ξηρασία, οι εμπρησμοί και οι χρόνιες αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού;
Οι τράπεζες, μόλις πληροφορηθούν ότι ορκίστηκε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, θα ανοίξουν τα σεντούκια και θα αρχίσουν να μοιράζουν χρήματα;
Τα επιτόκια θα πέσουν;
Τα δάνεια θα γίνουν φθηνά;
Τα ενοίκια θα μειωθούν με υπουργική απόφαση;
Θα εμφανιστούν ξαφνικά χιλιάδες καινούργια σπίτια ώστε κάθε νέο ζευγάρι να αποκτήσει προσιτή κατοικία;
Και βεβαίως υπάρχει το ΕΣΥ.
Εκεί ίσως συμβεί το μεγαλύτερο θαύμα.
Θα γεμίσουν τα νοσοκομεία γιατρούς και νοσηλευτές, θα εξαφανιστούν οι αναμονές, θα λειτουργήσουν όλα τα περιφερειακά νοσοκομεία υποδειγματικά και θα γίνει το Εθνικό Σύστημα Υγείας τόσο τέλειο ώστε περίπου… να χαίρεσαι να αρρωσταίνεις;
Προφανώς όλα αυτά είναι υπερβολές.
Ακριβώς όμως γι’ αυτό είναι χρήσιμες.
Γιατί αποκαλύπτουν το βασικό πρόβλημα της αντιπολιτευτικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ.
Η καταγγελία δεν είναι πρόγραμμα διακυβέρνησης.
Και η μαυρίλα δεν είναι πολιτική πρόταση.
Η Ελλάδα έχει προβλήματα. Και μάλιστα σοβαρά.
Η ακρίβεια πιέζει πραγματικά τα νοικοκυριά. Η στέγη έχει εξελιχθεί σε τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα. Το ΕΣΥ χρειάζεται βαθιές αλλαγές. Οι πολίτες έχουν παράπονα από τις τράπεζες. Η Πολιτική Προστασία οφείλει κάθε χρόνο να γίνεται αποτελεσματικότερη. Το κράτος εξακολουθεί να διαθέτει παθογένειες δεκαετιών.
Για όλα αυτά η κυβέρνηση πρέπει να κρίνεται. Και όπου αποτυγχάνει, να πληρώνει το πολιτικό κόστος.
Αλλά εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας και σε ένα κόμμα εξουσίας.
Το πρώτο λέει:
«Κοιτάξτε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα».
Το δεύτερο είναι υποχρεωμένο να πει:
«Αυτό θα κάνω, τόσο θα κοστίσει, από εδώ θα βρω τα χρήματα και σε τόσο χρόνο θα φανεί το αποτέλεσμα».
Αυτό περιμένουμε από το ΠΑΣΟΚ.
Όχι άλλη μία ανακοίνωση που να μας πληροφορεί ότι όλα είναι χάλια. Το έχουμε καταλάβει.
Περιμένουμε από τον Νίκο Ανδρουλάκη να μας πει συγκεκριμένα:
Πώς θα ρίξει τις τιμές;
Πώς θα αυξήσει την προσφορά κατοικίας;
Πώς θα υποχρεώσει τις τράπεζες να χρηματοδοτούν περισσότερο την πραγματική οικονομία;
Πόσους γιατρούς θα προσλάβει, με ποιους μισθούς και από πού θα τους βρει;
Πώς θα οργανώσει διαφορετικά την Πολιτική Προστασία;
Και το σημαντικότερο:
Πόσο κοστίζουν όλα αυτά και ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό;
Γιατί στην αντιπολίτευση τα χρήματα περισσεύουν πάντα.
Στην κυβέρνηση, όμως, υπάρχει προϋπολογισμός.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για ένα κόμμα που έχει κυβερνήσει τη χώρα επί δεκαετίες και γνωρίζει —ή τουλάχιστον θα έπρεπε να γνωρίζει— ότι τα μεγάλα προβλήματα δεν λύνονται με ανακοινώσεις.
Γι’ αυτό και από το ΠΑΣΟΚ οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες.
Δεν είναι ένα καινούργιο κόμμα που εμφανίστηκε χθες για να καταγγείλει το «σύστημα». Έχει κυβερνητική ιστορία, έχει εμπειρία, έχει στελέχη και φιλοδοξεί να κυβερνήσει ξανά.
Ας συμπεριφερθεί λοιπόν ως κόμμα που ετοιμάζεται να κυβερνήσει.
Γιατί ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν θα κριθεί τελικά από το πόσο πειστικά μπορεί να μας περιγράψει την Ελλάδα του Μητσοτάκη.
Θα κριθεί από το αν μπορεί να μας περιγράψει πειστικά την Ελλάδα του Ανδρουλάκη.
Και μέχρι να συμβεί αυτό, υπάρχει ένα ερώτημα που καμία ανακοίνωση δεν μπορεί να αποφύγει:
Ωραία. Όλα είναι μαύρα. Εσείς πώς ακριβώς θα τα κάνετε άσπρα;