Καλά, αξέχαστη η απορία με την οποία έκλειναν τις συζητήσεις τους στο πάλαι ποτέ Alter ο άνκορμαν Νίκος Ευαγγελάτος με τον ρεπόρτερ Νίκο Τσιαμτσίκα:
“Σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας;”
Τη θυμάμαι ως μόνιμη επωδό χαρντκοράδικων ρεπορτάζ για τα όχι και τόσο παρφουμέ κοινωνικά συμβάντα της εποχής, που τάραζαν τα σώψυχα των τηλεθεατών.
Στο τέλος έγινε προφορικό meme, ακόμη κι εγώ το είχα πετάξει στον Τσιαμτσίκα τότε που έγραψα media στην “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία” και του πήρα συνέντευξη για τη μπλουζ μπάντα του.
Ευτυχώς ο Νικόλας εκτός από ερευνητικό δαιμόνιο διέθετε και χιούμορ, οπότε δεν με διαολόστειλε!
Καμιά εικοσαριά έτη αργότερα, το ερώτημα θα μπορούσε να επαναδιατυπωθεί ως εξής:
Θα φέρουμε, άραγε, παιδιά σε αυτόν τον κόσμο;
Και η απάντηση θα ήταν κοφτή και σύντομη:
Όχι…
Με βάση τα πρώτα στοιχεία, το περασμένο έτος καταγράφηκαν οι λιγότερες γεννήσεις στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας, από το 1932.
Σύνολον 66.532, με πτωτική πορεία διαρκή από το 2010, το πρώτο έτος των μνημονίων δηλαδή, οπότε και καταγράφηκαν 114.766 γεννήσεις. Μια σχετική συγκράτηση της πτώσης είχαμε από το 2015 ως το 2020 και από εκεί και πέρα η κατηφόρα απέκτησε δραματικές διαστάσεις.
Η τελευταία τετραετία ήταν πραγματικά και μακράν η χειρότερη.
Και είναι ν’ αναρωτιέται κανείς γιατί, αφού από τη μία πετάει η οικονομία μας και από την άλλη χάρις στο brain regain επέστρεψαν από το εξωτερικό οι ηλικίες από 25 ως 35 έτη!
Ποιο οικονομικό άγχος σα να λέμε, που κρατάει μακριά τα ζευγάρια από τα μαιευτήρια και ποιες δυσκολίες γονιμότητας, να εδώ είναι οι πιο καρπεροί και οι πιο καρπερές;
Είναι δυνατόν να μας παραμυθιάζει η κυβέρνησή μας και να μας παραπλανούν οι εκπρόσωποί της;
Θα ρώταγα τον Τζάμπα, αλλά, ως γνωστόν, ο Τζάμπας πέθανε…
Εκείνο, πάντως, που παραμένει ολοζώντανο είναι το κύμα των δημοσιευμάτων για το πως “πεθαίνουμε σα χώρα”.
Μέρα δεν περνάει που να μη μας προκύψει ένα πιο τσίλικο, ένα πιο καυτό, ένα πιο ζόρικο.
Με τίτλους φωτιά, που θα έκαναν ακόμη και τους παλιούς εφημεριδάδες να κοκκινίσουν απ’ τη ζήλεια τους.
Και εδώ είναι που καταφεύγει κανείς στη χείρα βοηθείας τόσο του σερτς όσο και του κόπυ πάστε για να θυμίσει κάτι που έγραφα πέρυσι, στα τέλη Αυγούστου στο Newpost:
“Επειδή σας έχω για έξυπνα παλικάρια και ακόμη πιο έξυπνες γοργόνες, θα σημειώσω το εξής:
Αν δεν δείτε να πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την “κρισιμότητα” του δημογραφικού εντός των προσεχών εβδομάδων, κοιμηθείτε χαλαρά άνευ Ζάναξ.
Αν δείτε να πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την «κρισιμότητα» του δημογραφικού εντός των προσεχών εβδομάδων, ετοιμαστείτε για τρεξίματα με τις αμβλώσεις.
Όπως νερό ένα πράγμα, αλλά αυτό το ξέρετε ήδη…”
Τα ανωτέρω πριν από εξήμιση μήνες, όταν δεν μας είχαν προκύψει ακόμη οι όχι και τόσο κομψές δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού στη Μίνα Καραμήτρου για το ζήτημα των αμβλώσεων.
Τις πέρασε ένα καλιμπράρισμα την επόμενη μέρα ομολογουμένως και σημείωσε ότι δεν αμφισβητεί τα δικαιώματα των γυναικών, αλλά το αυτί του πρωτοκλασάτου στελέχους της που επέμεινε πως “οι αμβλώσεις είναι έγκλημα”, δεν είδα να το τραβάει.
Άλλωστε επανήλθε και η ιδία στο θέμα λίγες μέρες αργότερα, μιλώντας για οικονομικούς λόγους που οδηγούν πολλές γυναίκες στην άμβλωση και κάνοντας λόγο για 250.000 αμβλώσεις το χρόνο στη χώρα μας.
Το πρώτο ισχύει, όλοι και όλες το ξέρουμε, το δεύτερο από που της προέκυψε, μόνο η Καρυστιανού το ξέρει…
Εν κατακλείδι;
Εν κατακλείδι, έχω την εντύπωση ότι δεν την γλυτώνουμε τη μετωπική.
Η οποία πολύ φοβούμαι ότι θα αποκτήσει και προεκλογικό χαρακτήρα, μιας και μεγάλος αριθμός ιεραρχών θα σπεύσει να καταθέσει στο τραπέζι σχέδιο περιορισμού των αμβλώσεων με αντάλλαγμα στήριξη στις κάλπες.
Και τότε;
Θα έχει ένα ενδιαφέρον, αναμφιβόλως, να μετρήσει κάποιος μέσα σε πόσα δέκατα του δευτερολέπτου οι μειλίχιοι φιλελεύθεροι θα μεταμορφωθούν σε βαρβάτους σκοταδιστές…
Υ.Γ.: Μην αγχώνεστε πάντως, δεν θα ξεμείνει η μαμά πατρίδα από κατοίκους:
Όπως έγραψε η “Καθημερινή”, πέρυσι εγκρίθηκαν συνολικά 8.879 άδειες παραμονής μέσω golden visa, αύξηση κατά 95 % σε σχέση με τις 4.535 που είχαν εγκριθεί το 2024!